خودمونی
مشاوره خانواده
یکی از بچه هاش افسرده ، مضطرب و دچار افت تحصیلی شدید شده ، بعد این که همسرش بهش خبر داده این بچه اوضاع خوبی نداره ، قبول کرده بیاد پیش من و در مورد بچه اش حرف بزنیم . روز اولی که قرار بود بیاد یک ساعت بعد زمان تعیین شده زنگ می زنه و می گه ببخشید من نتونستم بیام ، قرار رو برای فردا می ذاره باز 40 دقیقه دیر می کنه ! فرم اولیه رو که ازش می پرسم تا اطلاعاتی از خودش به من بده اولین دروغشو می گه . من می دونم تحصیلاتش حوزویه و پاش به دانشگاه نرسیده ، می گه فوق لیسانس ... . هیچ روحی تو چشماش نیست ، شنیده بودم ( نه از همسرش از دیگران ) که بسیار هیز و چشم ناپاکه و همچنین تنوع طلب . - من صرفا به خاطر بچه ام این جا هستم نه مشکلی که با همسرم دارم . - این که شما تست گرفتید و گفتید افسرده اس ، البته من قبول ندارم افسره اس ، من فکر می کنم مادرش شلوغ کرده ، این بچه انعکاس حرفای مادرش رو تو تست ها گفته . - این بچه فیلمه ، 11 ساله باهاش زندگی می کنم می دونم برای همه فیلم بازی می کنه . - .... از خودم ! بعد از کلی صحبت کردن که خیلی جاها هم دروغ می گفت ، به این نتیجه می رسه که ریشه مشکلات بچه به مشکلات خودش با همسرش برمی گرده و می گه : - این یه اصل تو زندگی منه ، من باید همسر دوم داشته باشم و همسر اولم باید قبول کنه ، می تونه قبول کنه و با من زندگی کنه می تونه قبول نکنه و بره ، اگه بره من باز همسر دوم می گیرم ( این چهارمین باریه که همسر موقت اختیار کرده ) ، اگه اون قبول کنه بچه ها هم قبول می کنن ، اگه قبول هم نکنه اتفاقیه که افتاده بالاخره بچه ها هم یه طوری میشن ، اصلا برن مستقل شن ، شما خانم ها چرا فکر می کنید نمیشه دو تا زن رو به یک اندازه دوست داشت ؟ شما پدرتونو دوست دارید ؟ - همسرتون دوست دارید ؟ - پس میشه دو تا مرد رو دوست داشت ؟ چون اینا مقوله های جدایی هستن . - نه مقوله ی همسر اول با مقوله ی همسر دوم جداست ، شما فکر می کنید که نمیشه هر دو رو دوست داشت ، میشه ، پس چرا پیامبر 9 تا همسر داشت ؟ .................. - خانم ..... سختیش قبول کردن همسر دومه ، اگه دومی رو قبول کنه سومی و چهارمی رو هم قبول می کنه !!!!!!
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد
اگر سفر نکنیم
اگر مطالعه نکنیم
اگر به صدای زندگی گوش فراندهیم
اگر به خودمان بها ندهیم
مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد
هنگامی که عزت نفس خود را بکشیم
هنگامی که دست یاری دیگران را رد بکنیم
مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد
اگر بنده ی عادت های خویش شویم و هر روز یک مسیر را بپیماییم
اگر دچار روزمرگی شویم
اگر تغییری در رنگ لباس خویش ندهیم یا با کسانی که نمی شناسیم سر صحبت را باز نکنیم
مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد
اگر احساسات خود را ابراز نکنیم
همان احساسات سرکشی که موجب درخشش چشمان ما می شود و دل را به تپش درمیآورد
مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد
تحولی در زندگی خویش ایجاد نکنیم
هنگامی که از حرفه یا عشق خود ناراضی هستیم
اگر حاشیه ی امنیت خود را برای آرزویی نامطمئن به خطر نیاندازیم
اگر به دنبال آرزوهایمان نباشیم
اگر به خودمان اجازه ندهیم برای یکبار هم که شده از نصیحتی عاقلانه بگریزیم
بیایید زندگی را امروز آغاز کنیم
بیایید امروز خطر کنیم
همین امروز کاری بکنیم اجازه ندهیم که دچار مرگ تدریجی بشویم !
شاید بودن را فراموش نکنیم .
پابلو نرودا ، نویسنده ی شیلیایی
