نمی دونم فرهنگیه ؟ نمی دونم مربوط به جنس ضعیف بودنه ! نمی دونم مربوط به عرف  یا مربوط به مذهبه ؟ نمی دونم به کسی حق دادن و یا گرفتن حق از کسیه ؟ نمی دونم چیه فقط می دونم یه نیاز انسانیه مثل بقیه ی نیازها . مثل خوردن ، خوابیدن ... که انسان به خاطر داشتن و رفع نیاز توبیخ نمیشه .

 

  اومده پیشم میگه یک ساله شوهر دارم ولی ندارم ، آدمای مختلفی پیشنهاد می دن با هم باشیم میگن اون که رفته تو بغل یکی دیگه می خوابه ، عشق و حال می کنه تو چرا نکنی ، خیلی وقتها فشار زیادی رو تحمل می کنم ، بچه ها رو می خوابونم میرم اونقدر قران می خونم که دیگه صدام ببره و خوابم بگیره ، به خدا می گم خودت مواظبم باش نمی خوام خطا کنم .

یکی دیگه اومده میگه دیگه حوصله ی زنم رو ندارم برای این که زیاد سختی نکشم چند سالیه دوست دختر دارم ، باهم رابطه هم داریم .یه موقع هایی به نام ماموریت می رم خونه ی دوس دخترم خیلی خوش میگذره !

 

من اصلا به دلایل مشکلات این دو عزیز کاری ندارم ولی در عجبم هر دو انسانن ولی برخورد انسانی رو تجربه نمی کنن !!!

آیا گوش شنوایی وجود داره ؟ پاسخی هست ؟

پ . ن : بحث من در باره ی ث . ک س و رابطه ی ج . ن س یه نه طلاق !!

نوشته شده در یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388| ساعت 18| توسط منیژه| |