شوهرش استاد دانشگاهه ، یکی از دوستام معرفیش کرده و می خواد ببینه چرا دختر سه ساله اش آروم وقرار نداره ، با همه دعوا می کنه ، شب ها راحت نمی خوابه ، به همه فحش می ده ، موهای عروسکشو می کشه و ...

لابه لای حرفاش میگه شاید چون تنهاس و برادری نداره ، شما متخصص تغذیه میشناسید من تحت نظرش باشم می خوام بچه ی بعدیم حتما پسر باشه !

کمی که بیشتر صحبت می کنه به عمق اختلافاتش با شوهرش می رسیم ، اینکه کوچکترین اراده ای برای انجام هیچ کاری نداره ، تو هر دعوایی حتما کتک می خوره و برای این که صداشو همسایه ها نشنون شوهرش اونو میندازه تو حمام و کتک می زنه و کوبیدن سرش به کاشی های حمام یه چیز عادی شده ، تمام اعضای خانوادش رو فحش می ده و....

خانواده ی دختر هر عید میوه و آجیل زیادی می خرن تا به اینا هم بدن ، زمستون ، پیاز و سیب زمینی شونو می خرن و می فرستن ، هر چند وقت یک بار برای این خانواده ی سه نفره لباس می فرستن و ... در واقع اونا فکر می کنن با فرستادن این جور چیزا می تونن کاری برای دخترشون انجام بدن تا کمتر مورد آزار و اذیت قرار بگیره !!!!

از جانب خانواده ی شوهر تحت فشاره که باید بچه ی بعدی پسر باشه !

هیچ اعتماد به نفسی نداره ، هر کاری می کنه که شوهر حداقل یه لبخند بزنه ، کوچکترین مخالفتی با مادر شوهر یا خود شوهر در هیچ موردی نمی کنه در غیر این صورت عواقب ناگواری در انتظارشه ، خجالت می کشه وقتی همکاراش اونو با چشم کبود می بینن ، اگه بچه اش زمین بیفته یا با بچه های مهد دعواش بشه و مثلا صورتش خراش برداره این باید توضیح بده و توبیخ بشه ، شوهرشو اصلا دوست نداره ولی جرات طلاق گرفتن هم نداره چرا که طبق نظر والدینش " اونا از این رسما تو فامیل ندارن و مگه این شاخ درآورده که اولین نفر باشه ، تو همه ی زندگی ها از این چیزا هست ، مگه بقیه زن ها کتک نمی خورن ، شوهرت دوست داره که می زنتت ، خیر و صلاحتو می خواد و ... "

تا زمانی که این زن به خودش اعتماد نکنه ، رو پای خودش نباشه ، دیگران تکیه گاهش باشن ، با نظر دیگران زندگی کنه ، اعتماد به نفسشو بدست نیاره ، خودشو نشناسه و خودشو به دیگران ترجیح نده و در واقع خودشو دوست نداشته باشه ، به جای حل مشکلات اونا رو دور بزنه و صورت مسئله رو پاک کنه و ... همه مصیبت ها به قوت خود باقی می مونه .

تمام رفتارهای این بچه هم بازتابی از اتفاق هایی هست که در خانواده اش و بین والدینش می افته .