تا به حال شده به صورت کسی نگاه کنید و اونو مثل اشک ببینید ؟ من زیاد دیدیم ولی هر کدومشون وقتی کنارم  نشستن بالافاصله اشک ریختن و راحت شدن و دیگه اثری از اون چهره ی لحظه ی ورود نمی بینی . دیروز هم یکی از این چهره ها رو دیدم  ولی هیچ کاری نتونستم انجام بدم چرا که منو توی اون لحظه یه بازرس می دید نه یه مشاور ! و اصلا خبر نداشت که مشاور هستم .

دو هفته پیش ازم خواستن برای رسیدگی به شکایتی که بچه های چند مدرسه از یک معلم کردن به یکی از این مدارس برم و روش تدریس و نوع برخورد این معلم رو ببینم و گزارش کنم ، هیچ اطلاعاتی هم بهم ندادن که پیش زمینه ی ذهنی نداشته باشم . دیروز رفتم مدرسه ی مورد نظر وخواستم که اول معلم رو ببینم ، مدیر که از موضوع خبر داشت معلم رو صدا زد و ازش خواست بیاد اتاقی که من بودم .

 یه مشاور می تونه از نوع نگاه و چگونگی ورود  و نشستن و.... اطلاعات زیادی کسب کنه .مثل یه مرده ی متحرک وارد اتاق شد ، به پاش بلند شدم دست دادم ، با کمال بی حالی و بی میلی دست منو گرفت ، خودمو معرفی کردم و برای این که ناراحت نشه گفتم برای یه کار تحقیقی که مربوط به آموزش و پرورش هست اومدم و می خوام بیام سر کلاس شما نحوه ی تدریس و ... رو ببینم ، اون که تقریبا بو برده بود که به خاطر شکایت بچه هاس اول مقاومت کرد و گفت شما خیلی دیر اومدید من تا جایی که باید برای این ترم درس می دادم ، دادم ، رفع اشکال هم کردم و الان هیچ کاری با بچه ها ندارم شما می خواید بیایید چی ببینید ؟!

وقتی دیدم خیلی مقاومت می کنه ، گفتم از کجا اومدم و حتما هم باید سر کلاس شما حاضر شم ( چقدر از این حالت بدم میاد ). قبول کرد ، رفتم سر کلاسش . ازش خواستم اگه دوس داره بچه ها سوالاتشونو بپرسن و اون رفع اشکال کنه ، به بچه ها هم گفتم چند دقیقه ای می خوام به عنوان یه دانش آموز سر کلاسشون بشینم و نحوه ی سوال و جواب رو ببینم . چند دقیقه ای سکوت بود هیچ کس صداش درنمیومد ، گفتم بچه ها چرا سوال نمی پرسید ؟ بعضی ها فکر می کنن شاید سوالشون مسخره باشه و بقیه بهشون بخندن ، خوب بخندن چی میشه شما همکلاسی هستید ، در ضمن کی یادش می مونه چه کسی چه سوالی پرسید ! ولی شما با پرسشتون هم مطلب مورد سوال رو متوجه می شید و هم یاد می گیرید تو جمع حرف بزنید و کنار نکشید .

اینا رو که گفتم یکی از بچه ها سوالی رو پرسید ، معلم یه نگاهی به دانش آموز و بقیه کرد بعد به من نگاه کرد و رو به دانش آموز گفت از حضور خانم ... سو ءاستفاده می کنید و از این چرت و پرت ها می پرسید ؟ شروع کرد به جواب دادن و گفت صفحه ی 6 کتابتون در مورد این مسئله توضیح داده و ....

با کوچکترین حرکت هر دانش آموزی نگاه غضب آلودی می کرد و محکم می زد رو میز ، با وجود این که می دونم سعی می کرد در حضور من خودشو کنترل کنه ولی رفتارش واقعا غیر قابل تحمل بود ، دقیقا فهمیدم چرا بچه ها سر کلاسش حاضر نمیشن !!

برای اینکه میزان افسردگی کسی رو سنجش کنیم از تست استفاده می کنیم ولی این خانم اونقدر افسرده و پرخاشگر شده بود که نیاز به هیچ تستی نبود . وقتی بررسی کردم دیدم تنها زندگی می کنه و تقریبا با کسی معاشرت نداره ، از محل کارش ناراضیه و مسافت بسیار زیادی رو برای رفت و آمد به مدرسه طی می کنه و...

نه بچه ها مقصرن و نه این معلم ، بچه ها نیاز به معلم باسواد و شاداب دارن و معلم هم مثل هر آدم دیگه ای می تونه به مشکل روحی مبتلا بشه ، عوامل مختلفی از جمله عوامل اجتماعی در افسردگی و پرخاشگری این معلم دخیل هستن که اگه احساس مسئولیت بشه برمی گرده به همه ی افراد جامعه و به خصوص مسئو لین مربوطه که کوتاهی های زیادی در مورد رسیدگی به وضعیت روحی معلم ها می کنن .

 این همه تو بوق و کرنا می کنن که معلم مازاد داریم بعد به این معلم نه راهنمایی می کنن و نه اجازه می دن برای درمانش مرخصی بگیره مجبوره با این روحیه ی درب و داغون سر کلاس حاضر شه و این مسائل رو هم برای خودش و هم برای بچه ها بوجود بیاره ، همه ی اینا ضعف در مدیریت آموزش پرورش که چه عرض کنم ضعف در مدیریت کلانه .

اگه بهم اجازه بدن می خوام به عنوان یه مشاور کمکش کنم ، البته اگه اجازه بدن !!!!   

 پ . ن : امروز گزارش بازدید و پیشنهادات جهت رفع مشکل رو دادم ، قرار شد دقیقا براساس پیشنهادات عمل بشه . از این موضوع خیلی خوشحال شدم.