هیچ زندگی نمی تونه کاملا روشن یا کاملا تاریک باشه ، همیشه یه نسبتی از هر دو هست فقط این نسبت کم و زیاد میشه . وقتی روشنی زیاد باشه هر دو احساس خوشبختی بیشتری می کنن و زمانی که تاریکی بیشتر باشه ، آدما همه چیز رو مطلقا تاریک می بینن و اون وقته که تصمیم می گیرن همدیگرو ترک کنن .

جدا شدن اولین راه حل مشکلات نیست باید اونو آخرین راه حل دونست ولی متاسفانه خیلی ها از سر بی تدبیری و فقط برای ترسوندن طرف مقابلشون با کوچکترین مشکل حرف از طلاق گرفتن و طلاق دادن می زنن ولی وقتی مسئله جدی میشه و می بینن نمی تونن از حرفشون کوتاه بیان و ناچار و باز می گم از سر نادانی تن به جدایی می دن و بعد پشیمون از کرده خود افسوس گذشته رو می خورن .

تعدادی هم واقعا توان ادامه زندگی رو ندارن و جز فرسایش روح و گاه جسم همدیگه کار دیگه ای نمی کنن پس تصمیم می گیرن برای خلاصی از این وضعیت بحرانی از هم جدا شن .

عواقب طلاق گریبان زن ، مرد و بچه ها رو می گیره ولی گلوی زن و بچه ها رو به دلایلی بیشتر فشار می ده . از جمله ی این دلایل زندگی کردن در جامعه ی مرد سالاره . جامعه ای که قوانین بیشتر به نفع مردها حکم می کنه تا زنها .

همه ی مشکلاتی که برای زن و مرد پیش میاد اول به شخصیت و توانمندی های اونا بر می گرده بعد به جامعه و محیط زندگیشون . در کل این ما هستیم که اجازه می دیم و نشون می دیم که دیگران با ما چه رفتاری باید داشته باشن .  

مرد هم مثل زن افسرده میشه ، عذاب وجدان می گیره ، گذشته رو مرور می کنه ، می ترسه از ازدواج مجدد ، فکر می کنه اگه ازدواج بعدی هم ناموفق باشه همه اونو مقصر می دونن و اونه که ایراد داره و نمی تونه مرد زن و زندگی باشه ، بعضی از زن ها از معاشرت همسرشون با مرد بیوه ممانعت می کنن ، مردها از بیان این مسئله که زنشونو طلاق دادن خودداری می کنن ، بعضی هاشون نمی تونن برگردن به خونه ی پدری و تنها زندگی می کنن این تنهایی هرچند مزایایی براشون داره ولی گاه به شدت دلتنگ میشن و دست به کارهایی از جمله خودکشی می زنن ، اگه حضانت بچه به عهده مرد باشه ، اونو کلافه می کنه ، همه ی برنامه های کاری و زدگیش به هم می خوره ، می دونه از نظر تربیتی و عاطفی به هیچ وجه نمی تونه جای مادر رو براشون پر کنه این یه نقطه ضعفه و مردها از نقطه ضعف فرارین .  

وضعیت زن بسیار بسیار وخیم تر میشه . زن توسط خانواده  و اجتماع تحت فشار قرار می گیره . خانواده یا اونو می پذیره و یا طردش می کنه . وقتی می پذیره استقلالشو ازش می گیره ، به خاطر حفظ آبرو ، رفت و آمدها و معاشرتشو کنترل می کنه و این باعث آزار روحی زن میشه . اگه شاغل نباشه برای مخارجش مجبوره به خانواده رو بندازه و این وضع زمانی بدتر میشه که حضانت بچه ها هم با اون باشه . وقتی یا خانواده نمی پذیرتش و یا زن خودش می خواد جدا از خانوادش زندگی کنه ، در پیدا کردن جایی برای سکونت با مشکل مواجه میشه ، کم پیدا میشه صاحب خونه ای به زن بیوه خونه اجاره بده ، کم پیدا میشه صاحب خونه ای وقتی خونشو اجاره داد در برابر نگاه بد همسایه ها از این زن حمایت کنه ، زن باید آسته بره آسته بیاد به کسی برنخوره ، کسی شکایت نکنه تا این مجبور به عوض کردن خونش نشه .

خیلی از زن ها برای بدست آوردن حضانت بچه ها از تمام حق و حقوق و مهریه خودشون می گذرن ، هزینه ، زمان و انرژی زیادی رو برای تنظیم برنامه ی بچه ها می ذارن ، با دلتنگی بچه ها برای پدرشون اونا هم کلافه میشن ، اگه شاغل نباشه ، وقتی دنبال شغلی میره به سختی ( البته اگه بدونن مطلقه اس که با درخواست شناسنامه حتما متوجه میشن ) می تونه کار پیدا کنه ، یه جاهایی هم البته استقبال می کنن از بیوه بودن زن و این چیزی نیست و هدفی ندارن جز له کردن شخصیت زن . مردها از حربه ی حضانت بچه ها در جهت آزار و اذیت زن قدم برمی دارن ، وقتی حضانت بچه ها با اوناست نمی ذارن بچه رو که در هفته 24 ساعت می تونه پیش مادرش باشه ببینه ، مادر رو تو نگاه بچه خراب می کنن ( این مورد برای هر دو جنس اتفاق میفته و بدترین شیوه تربیتیه چرا که در نهایت چهره ی هر دو پیش بچه ها تخریب میشه ) . برای ازدواج مجدد مشکلاتی به مراتب بیشتر از مرد داره و باز این مشکلات زمانی بیشتر میشه که بچه همراه مادرش باشه . مردها معتقدند زن باید بچه های اونا رو بپذیره ولی دوس دارن زن بدون بچه اش پا به خونه ی اونا بذاره ، یکی از مراجع ها می گفت مردا به ما میگن میوه !!!! زن ها از ما می ترسن که نکنه با شوهرشون ارتباط بگیریم ، مردا می خوان به عنوان زن دوم و به صورت پنهانی از ما حمایت کنن !!! و می گن ما فقط به خاطر خدا این مسئولیت و ریسک رو می پذیریم !!!!!!

تمام مواردی که گفته شد گوشه ی کوچیکی از مشکلات عدیده برای زن و مرد و بخصوص زن هست که من  از مراجعینم شنیدم  . با همه ی این اوصاف طلاق بهتر از زندگی پرتشنج ، بدون احترام و بدون عشق و دوس داشتنه ، شاید بشه با طلاق با تمام مشکاتش به آرامش رسید و این آرامش رو به بچه ها هم داد .     

پ . ن : امروز عباس عزیزم ،( روزنه نگاه  )۲۰ ساله میشه ، از خدا آرزوی سلامتی و پیشرفت روزافزون برات دارم . عباس جان از دور و نزدیک می بوسمت و می گم خیلی خیلی دوست دارم .

   پ ن بی ربط : خواهرم رفته کلانتری برای طرح دعوای یکی از موکلاش .

    سرباز : خانم بدون چادر نمیشه

    خواهرم : چرا ؟

   نمی دونم عقیدتی سیاسی گفته .

   هر وقت آئین نامه شد و بعد قانون منم اجرا می کنم .

   نرو خانم من اضافه خدمت می خورم .

   تو پله ها یه سرهنگ خواهرم رو بدون چادر دیده میگه خانم بدون چادر !!!!

   بله

  غیر قانونیه

  کجا این قانون رو نوشتن ؟؟

  سربازی که شما رو راه داده اضافه می خوره

 چند تا خانم سانتی مانتال اعتراض می کنن پس چرا این خانم بدون چادر اومده ما رو نذاشتید !؟

 سرباز : بیچاره زن های شهرستان . می میرید یه چادر سر کنید ما اضافه خدمت نخوریم .  

 هر چند خنده داره ولی غم انگیز هم هست . مردای خیابون که ما رو می بینن مرد نیستن ولی مردای کلانتری مردن . خودشون برای منطقشون بمیرن .